21 سالگی به بالا ، کفایت اجتماعی و شغلی

6 تا 20 سالگی ، تربیت و آموزش  ( سنین مدرسه )

0 تا 5 سالگی ، رشد و پختگی (سنین قبل از مدرسه )

درجه عقب ماندگی ذهنی

 

 

تا حدودی رشد حرکتی و کلامی وجود دارد ، ممکن است قدرت مراقبت از خود را بطور خیلی محدود بدست آورد ، نیازمند مراقبت پرستاری است .

 

 تحت مراقبت کامل می تواند در مراقبت از خویش بطور نسبی مشارکت نماید ، در محیط های کنترل شده می تواند مهارت های محافظت از خود را در سطح مفید پائین یاد بگیرد .

 

 

 

تحت شرایط همراه با سرپرستی در کارهای غیر تخصصی و ساده از خود مراقبت کند ، تحت استرس اجتماعی و اقتصادی خفیف احتیاج به سرپرستی و راهنمائی دارد .

 

 

 

معمولاً می تواند مهارت های اجتماعی و حرفه ای را که برای حداقل خودکفائی ضروری است یاد بگیرد ، اما ممکن است تحت استرس های غیر عادی اجتماعی و اقتصادی احتیاج به کمک و راهنمائی پیدا کند .

 

 

تا حدودی رشد حرکتی وجود دارد ، ممکن است به حداقل یا مقدار محدود آموزش در زمینه خودیاری واکنش مثبت نشان دهد .

 

 می تواند صحبت کند و برقراری رابطه را یاد بگیرد ، در زمینه عادات بهداشتی اساسی می توان به او آموزش داد ، از آموزش سیستماتیک عادات سود می برد ، قادر به استفاده از آموزش حرفه ای نیست .

 

 

از آموزش مهارت های اجتماعی و حرفه ای می تواند بهره برداری نماید ، در کار درسی احتمال این که از کلاس دوم فراتر برود کم است ، ممکن است تردد در جاهای آشنا را یاد بگیرد .

 

 

 

می تواند تا اواخر نوجوانی تا کلاس ششم دبستان پیش برود ، می توان او را به سوی سازگاری هدایت کرد .

 

عقب ماندگی بارز حداقل توانایی برای عملکرد حسی-حرکتی ، نیازمند مراقب پرستاری است ، حمایت و سرپرستی مستمر ضرورت دارد .

 

رشد حرکتی ضعیف ، حداقل تکلم ، معمولاً از آموزش در زمینه خودیاری نفعی نمی برد ، فقدان یا حداقل مهارت های برقراری ارتباط.

 

 

 

 

می تواند صحبت کند و برقراری رابطه را یاد بگیرد ، آگاهی محدود اجتماعی ، رشد حرکتی متوسط ، از آموزش خود یاری بهره می گیرد .

 

 

 

می تواند مهارت های اجتماعی و برقراری رابطه را فرا بگیرد ، حداقل کندی ر زمینه حسی – حرکتی ، اغلب تا سنین بالا از افراد عادی قابل تفکیک نیست

 

عمیق

 

 

 

 

 شدید

 

 

 

 

 

 

 

متوسط

 

 

 

 

 

 

خفیف

 

 

 

 

 

اقتباس از فعالیت های اداره بهداشت ، آموزش و بهزیستی ایالات متحده ، صفحه 2 ، چاپخانه دولتی ایالات متحده ، واشنگتن 1963 ، ملاک های تشخیصی  DSM-IV  اساساً از این جدول گرفته شده است .

 

      ملاک های تشخیصی عقب ماندگی ذهنی

A-    عملکرد هوشی بطور قابل ملاحظه کمتر از حد متوسط : هوشبهر تقریباً 70 یا کمتر از آن در یک آزمون هوش انفرادی ( برای شیر خواران قضاوت بالینی عملکرد هوشی بطور قابل ملاحظه کمتر از حد متوسط ) .

 

B- نقص یا تخریب همزمان در عملکرد انطباقی موجود ( یعنی ، کارائی فرد در بر آوردن معیارهای مورد انتظار در سن  یا گروه فرهنگی او ( حداقل در دو زمینه مهارتی زیر :

ارتباط ،مراقبت از خود ، زندگی روزمره ، مهارت های اجتماعی بین فردی استفاده از منابع جامعه ، خود گردانی ، مهارت های تحصیلی عملی ، کار ، فراغت سلامت و ایمنی .

 

 شروع قبل از 18 سالگی -C

بر حسب میزان شدت که سطح تخریب هوشی را نشان می دهد کد گذاری نمائید :

عقب ماندگی هوش خفیف :                     سطح هوشبهر 55-50 تا تقریباً 70

عقب ماندگی متوسط  :                          سطح هوشبهر 40-35 تا 55-50

عقب ماندگی شدید :                             سطح هوشبهر 25-20 تا 40-35

عقب ماندگی عمیق   :                          سطح هوشبهر زیر 20 یا 25

 

توران خیراللهی  : سر گروه آموزشی دانش آموزان با نیازهای ویژه

کتاب : خلاصه روانپزشکی علوم رفتاری – روانپزشکی با لینی - جلد سوم

تالیف : هارولد کاپلان ، بنیامین سادوک و جک گرب

ترجمه : دکتر نصرت ا ... پور افکاری